УНШ Л ДАА,ГАГЦХҮҮ МЭДРЭЭРЭЙ

...ШИГ...

2012-03-12T18:46:00.001-07:00

Бүүр багад минь орж байсан бороо өнөөдөр ахин орох шиг...

Бөглүүхэн сууриндаа хэзээний оччихсон юм шиг...

Гал тогооныхоо цонхоор Түнэлийн тагаа ширтэх шиг...

Ганцаардал гэдэг мэдрэмжийг анх амсаж байсан үе шиг..!

2011 оны 8 дугаар сар 30

ГЭРЛЭЛТ БОЛ

2012-03-06T19:12:00.002-08:00

“Валентины захидал” УСК киноны маань мюзикл хэсэг байгааюм. Эмэгтэй хүн сонсоход жаахан тиймэхүү л болсон. Гэхдээ уурлахаа түразнаарай. Тэр Амараа ахын орж ирдэг хэсэг дээрээс утга агуулга зөөлөрч байгаашүү.

Ийм агуулга бүхий дуу хийсэнд эхнэр маань уучлах бизээ.Жинхэнэ сэтгэлдээ ингэж боддоггүйг минь чи мэднэ ш дээ. Ккк. Аргагүй шахалтандороод л үгийг нь бичсэн юм шүү. За за надад нэгэнтэй өөр дуу байхгүй учир бүхэмэгтэйчүүддээ зориулаад энэ дууг блогтоо оруулъя даа. Ккк.

ЦАС ОРООД ДУУСАХАД БИ Л ҮЛДЭНЭ

2012-02-14T17:23:00.000-08:00

Цас ороод дуусахад би л үлдэнэ. Цагаан уй хотыг нөмөрч

Гэгээн гэрэл гудамжууд сүвлээд, бараан муур ч байхгүй

Болоход би л үлдэнэ. Зөрөх хүмүүс бүгд зүүдэн дотороо

Явахад, зүрхийг нь зөөллөн цас орж байхад халаасан дахь

Шүлгийн дэвтэрээ тас атгасаар, харсан зүг бүрээсээ гуниг

Нэхсээр би л үлдэнэ. Нэрээ мэдэхгүй нохой нохой гэдгээ

Ойлгох цагт нэвсийсэн их уянга нэг нэгээрээ хаялан ахуйд

Нэг л янзаараа би.., би л үлдэнэ. Цас ороод дуусахад..!

2012 .01.02 нд УБ хот

ОЙН ШӨНӨ

2012-02-13T17:36:00.000-08:00

Уулын хазгайг жаахан налаадургачихсан нарийхан улиангар

Уйлах гээд байгаа юмшиг,

инээх гээд ч байгааюм шиг навчис нь үл мэдэгхэн хөдөлнө.

Учирсан янагийн шивнээгчагнахыг хүссэн зуйрган саран

Урагш хойш найгахмоддын сиймхийгээр шагалзана.

Хөвчийн шөнө үнэгнийсүүлнээс чаргууцалдсаар

Хүйлэн цэнхэр хүлэгболоод жим ороон давхиж одоход

Хосын хөнгөнүнсэлтээс ойн үлгэр эхэлж

Хонгор эрвээхийс болоод гэрэлт цохсын дундэргэлдэнэ.

2009.07 сар. Түнэлийн түнэр шөнө бичив би!

ВАЛЕНТИНЫ ЗАХИДАЛ

2012-02-08T18:54:00.000-08:00

Өнөөдөрминий хувьд баярт өдөр болж байна. Учир юу хэмээвээс анд М.Хангалтайгаа хамтранбичсэн хайр, дурлалын сэдэвт “Валентины захидал” УСК нээлтээ хийж байгаад юм. Тускиноны найруулагч Д.Баярсайхан ах ерөнхий санааг нь гаргаж өгөөд, бид цаасандбуулгасан ухаантай. Кино групп маань “Амьдралд тавтай морил” олон ангит киноныбаг байсан. Мөн цусаа “Nuans” хамтлагийн дуучин М.Амарсанаа болон Миссүүдээр сэлбэн ажилласныг хэлэхэд таатайбайна.

Уранбүтээлийн тухайд өнөөдөр үзээд л хэлэх үгтэй болох байх. Харин зохиолын тухайд сонирхуулахадбид аль болох Холливууд стандартын зохиол гаргахыг хичээсэн. Тэр тал дээрнилээд сууж ажилласаас гадна кино маань дундуураа мюзикл орох зэрэг сонин сониншийдлүүд бийг дурдууштай. Давчуу хугацаанд, яаруу бичсэн тул алдаа бийгүгүйсгэхгүй ч, арай ч дээ гэхээр юм байхгүй болов уу гэж найдна. Ингээд хамтранажилласан анд М.Хангал болон бусад уран бүтээлчиддээ "баярлалаа" гэж хэлэхийнсацуу та бүхнийг гэгээн хайрын тэнгэр ивээх болтугай гээд өөрийнхөө нэгэншүлгийг зориулан нийтлэв.

САР

Тэнгэрт

Том цагаан сар дэнмэт

Түнэлийн суурин

Дурлал мэт

Гэнэн салхийг эстооцвол

Нялх хүүхэд адиламгалан

Сайхан бүсгүй

Сар хаачсан тухайасуулаа

“Тал нь минийсэтгэлд

Тал нь чинийзүрхэнд”

Том цагаан сар

Дэн мэт

2007.01 Түнэл сум

НОМЫН ЦАГААН БУЯН ДЭЛГЭРЭХ БОЛТУГАЙ

2012-02-06T21:17:00.000-08:00

Нададяруу найргийн хоёр ном байдаг юм. Ирээдүйд мэдээж хавьгүй олон болно л доо.Одоо байгаа нь л хоёр гэсэн үг. Эхнийх нь “Саранд үүрлэсэн шувуу”, удаахь нь“Одод бороо шиг байхад” гэдэг нэртэй. Анхны номынхоо тухай жаахан өгүүлье. 2008оны хавар манай үеийнхэн номоор бороо оруулж, зарим охид шүлгэнд шалба норжявлаа. Бүгд номоо өөрсдийнхөө мөнгөөр гаргацгаасан. Зарим нэг нь номныхоомөнгийг шингэн хэлбэрт шилжүүлсээр 1000 хувь гарах ном 300-хан ширхэг болжхувирах агуу үйл явц миний нүдэн дээр өрнөсөн. Гэхдээ яахав... ярьсандаа хүрч бүгдээрээ номоогаргацгаасан. Бүр хэтэрч гаргасан шүү. Нэг хүн 20 жилийн дараа номоо гарганагэж араа шүдээрээ ам тангараг өргөж байснаа нэг л өдөр өөрчлөгдөөд тэр хаваргаргасан юмдаг. Маш сонин хавар. Сайхан ч байж дээ. Хамгийн сайхан нь тэдэндунд миний нэг муу бор ном цохиж явсан. Д.Галбаатар багшаар өмнөх үгбичүүлчихээд, бас ч үгүй магтаалд нь хөөрчихсөн “баагий” яруу найргийн гурванонолтой.

1дүгээрт: Шүлгийг хэзээ ч бүү зас. Учир нь байгалиас заяачихсан юмыг засахаарулам л муухай болно.

2дугаарт: Шүлгийг хамгийн энгийн, байж болох хамгийн даруу зүйрлэлүүдийг ашигланбич. Учир нь тэр миний онцлог болох болно.

3дугаарт: Мэдрэмжээс ангид бүү сэтгэ. Учир нь Бүүвэйд гоочлуулна /Хаха/. Аймардүрмүүд байгаа биз. Үнэндээ бол бараг иймэрхүү л бодолтой явсан. Ямар сайндаа лЧ.Билигсайхан багшид загнуулснаа ч юман чинээ тоохгүй сэнсэрч явах вэ дээ.

Нэгөдөр Билгээ багшид шүлгээ уншуулмаар санагдаад, болж өгвөл нь өмнөх үг авчихсанаатай давхиад очлоо. Шүлгүүдээ уншууллаа. Би ч за Билгээ багш “Ийм агуу яруунайрагч төржээ” гэж хашгираад л унах шүү юм бодон их л додигор сууж байталхарин эсрэгээрээ салам муулдаг байна ш дээ. “Залуу хүн байж хэтэрхий их философибичлээ. Ийм насан дээрээ хайр дурлал бичсэн нь чамд дээр” гээд... Би ч хүлээнзөвшөөрөхгүй, чадлаараа өрвөлзөж “Миний мөн чанар философи...” гэсэн шүү юмяриад л байв. За даа ёстой ам нийлдэггүй дээ. Тэгтэл Билгээ багш “Танай үеийнхамгийн сайн нь чиний бодлоор хэн байна?” гэж асууж байна. “Би л байна даа” гээд хэлээдтавьчихлаа. Над руу доогтой, өхөөрдсөн янзаар харсан нь одоо болтол санаанаасгардаггүй юм. Тэгээд би тэднийхээс гараад Бэлхээс багшийн дээд хүртэл нээг иххол алхаж билээ. Цээжинд гомдол зангираад, нүдэнд нулимс зангираад үгүй мөн харөдөр байсан даа.

ГэхдээБилгээ багшийг зөнөсөн гэж үзээд өөрийнхөөрөө номоо гаргасан юмдаг. Хожмоохарамссан тал бий. Тэр агуу хүний үгийг авалгүй, хэтэрхий их төсөөлөл, өөрөөрхэлбэл бодит байдлаас тасарснаас болж миний эхний ном хүрэх ёстой зүйлдээ хүрччадаагүй. Гэхдээ яахав, бас ч сайн ном болсон. Хоёрдахь номны тухайд бол хэлээдбайх үг байхгүй ээ. Ганц нэг шүлгийг эс тооцвол Монголд ховор номны нэг.Өөрийгөө магтах муухай ч үнэн юмыг яах вэ дээ.

Ингээдхэдий хоёр номтой болсон боловч нэг ч ном зарж чадаагүй.., бишээ гурванширхэгийг зарсан шүү. “Саранд үүрлэсэн шувуу”-г хэвлэлтээс гарсан даруйд нь Интерном,Боловсрол гэх хоёр номын дэлгүүрт тавилаа. Байсхийгээд л зарагдаж уу, үгүй юуочиж шалгана. Ганц нь ч зарагддаггүй ээ. Тэгтэл зуны амралт болоод хөдөө гэрийнзүг хөвөлзсөөр одов. Намар ирлээ. Эрхбиш гурвын гурван сарын дотор зарагдаждуусаа биз дээ ухааны юм бодоод дүүгээ дагуулаад хоёулаа тооцоогоо хийж, мөнгөөавахаар гарлаа. Одоо би харамсдаг юм. Яах гэж дүүгээ дагуулж гарав даа. Замдаахоёулаа том том юм яриад л... тэр муу арван номны мөнгөөр бараг л машин авахнээ.Интерномд догдолсон баагий давхиад л орлоо. Лангууг нүдээрээ гүйлгэн хартал өнөөмуу чинь байж л байна шүү. Монголын уншигчдад гомдох ч шиг. Кассанд дээр ньочоод асуутал гурван ном зарагдсан. Хоёр нь зарагдаагүй байна гэж байна.Нэрэлхсэндээ зарагдаагүй хоёр номоо авчихъя гээд авчихлаа. Дүү ч урамгүй лбайна. Боловсрол руу очтол... Ээ бүү үзэгд. Лангуун дээр нь миний ном ганц чалга. Зарагдчихаж. Бөөн баяр боловч өмнө нь жаахан “пакталсан” тал бий тулболгоомжтойгоор худалдагчаас нь сураглатал “Таны таван ном буцаагдсан. Манайх 6сарын хугацаанд зарагдаагүй номыг буцаадаг юм л даа” гэж байна. Цааш нь юуболсон талаар ярихыг ч хүсэхгүй байна.

...Гээднэг хөгжилтэй юм болж билээ. Хоёрдахь номоо гаргачихаад номын дэлгүүрт тавиагүйээ. Гэртээ хадгалж, ганц нэг хүнд бэлэглэсээр л өдийг хүрлээ. Одоо болтолгомдол тайлагдаагүй юм байгаа биз. Харин ойрын үес “нэгэнт гаргачихсан номыгуншигчдад хүргэх хэрэгтэй” гэсэн бодол зовоох боллоо. Үнэн л дээ. Хав дарсаархулганы хоол болголтой биш дээ. Ядаж ивээн тэтгэсэн найз маань хүний хөрөнгийгдэмий зарлаа гэж уурлах байх даа. Дараагийн ном ч гарах болчихоод байна. Иймээсби энэ бичлэгийг сийрүүлсэн юм. Мэргэн уншигч та бүхэнд өөрийнхөө номыгхоёуланг нь үнэгүй өгмөөр байна. Гэхдээ нэг болзолтой. Та өөрийгөө яруунайргийн маш өндөр төвшний уншигч гэж үздэг байх ёстой. Өөр зүйл хэрэггүй ээ.Яахав ганц нэг хүн санаагаараа ном ч юм уу, пиво авч өгч болно. Тэр яахав.Тусдаа асуудал.

НОМЫН ЦАГААН БУЯНДЭЛГЭРЭХ БОЛТУГАЙ

НАМУУН

2012-01-26T22:43:00.000-08:00

Сая орсон борооны үнэр

Салуй улиасны мөчрөөс дүүжигнэж,

Салхинд сэрчигнэх

Санаашрал эрвээх нь намуун...

Уй бүгтэрсэн урт шөнө

Уйлсан тэнгэр халтар шөнө

Урд хөршийн яндангаас

Унасан очис намуун...

Хив харанхуйн гэгээ болж

Хаа нэгтээ хуцах нохойн

Хэлэхийг нь зөвшөөрөх шиг аниргүй...

Түнэлийн суурин намуун!

2011.11.11нд УБ хот

МӨНХ АМЬДАРНАМ, БИ!

2012-01-24T17:32:00.000-08:00

Навчис хучсан цөөрмийн эрэг дээрх

Намхан, дүнзэн байшинд би амьдардаг.

Тэндхийн орон зай, дуусаагүй шүлэг..,

Түрүүхэн ирээд явсан бүсгүйд нь хайртай!

Чиний бодож байгаа гэхдээ биш ээ

Чив чимээгүй тэнд ноёлдог юм.

Хурц нар, бороотой тэнгэр үгүй

Хурууны завсраар цухуйх гэрэл шиг

Бүдэгхээн гэгээ л байдаг юм.

Бүх юм амарлингуйд нэгдсэн энэ газар

Бүгтхэн чимээ хаа нэгтэйгээс дуурсдаг.

Намар болохоор улам тод сонсогдоод

Найз шиг минь дотно санагддаг.

Хэн, юу гэдгийг мэдэхгүй ч түүнийг

Хэсэгхэн боловч чагнах сайхан байдаг.

Хэзээ ч зогсдоггүй тэр нэгэн дуун

Хэмнэл зүрхийг минь тэжээх шиг болдог.

Бүүр багаасаа л амьдарсан болохоор

Байхгүй гэдэгт нь үнэмшихийг хүсдэггүй...

Хуруунаасаа цацрах гэгээн гэрлээр наадан

Хувилгаан төрхөөрөө тэнд л оршдог.

2011.10.24 нд УБ хот.

ЯРУУ НАЙРГИЙН УНШЛАГА

2012-01-17T18:16:00.000-08:00

"Хөх мэдрэхүй" утга зохиолын бүлгэм "Max" төвийн "Ramada-Art" галлерей-н хамт олонтой хамтран "Яруу найргийн уншлага" зохион байгуулах гэж байна. Сэтгэлдээ бясалгаж, дэвтэртээ нандигнасан шүлгүүдээ бусадтай хуваалцах, найраг шүлгийн сайхныг шимтэн сонсох гэсэн хүн бүрт уншлага маань нээлттэй.

Энэ бол зөвхөн "Хөх мэдрэхүй" гэж бүлгэмийнхэний уншлага бус. Та шүлэг бичдэггүй байсан ч өөрийн хүндэлдэг найрагчийн, дуртай шүлгүүдээ уншиж болно. Бас уран зохиол, яруу найргийн тухай үзэл бодлоо хуваалцаж ч болно. Энэ тохиолдолд биднийг зүгээр л зохион байгуулж буй улс гэж ойлгоорой!

Бай шагналын төлөө яруу найргаар уралддаг биш, бай шагнал авах гэж шүлэг бичдэг бус, зүгээр л сэтгэлээрээ бичсэн шүлгүүдээ сэтгэлээрээ уншдаг, бусадтайгаа хуваалцдаг нэг тийм хандлагад ойртохсон гэхдээ энэ мэт уншлагыг бид байс байсгээд зохион байгуулдаг билээ. Энэ уншлага бол тэр хүслийн маань илэрхийлэл, тэр л үйл ажиллагааны маань үргэлжлэл юм.

Дашрамд дурдахад бидний үйл ажиллагааг дэмжин 300 хүний багтаамжтай танхим, хөгжим, дуу авианы тоног төхөөрөмжөө харамгүй гарган өгч буй Ramada-Art галлерейн хамт олонд маш их баярлалаа. Цаашид бид хамтран энэ уншлагаа 2 сар тутамд нэг удаа уламжлал болгон явуулж байх юм.

"Хөх мэдрэхүй" бүлгэм найман гишүүнтэй. Ирсэн хүмүүст манайхан номоо бэлэглэж болох байхаа. Мэдээж боломжийнхоо хэрээр. Манайхны хамтарсан анталоги хүнд бэлэглэх битгий хэл өөрсдөд маань ч үлдээгүй тул гишүүд тус тусын номоо бэлэглэж болно вий. Жишээ нь Нарангэрэл "Тийн мэдрэхүйн гуниг"-аа, Баяраа "Цөн"-гөө, Дээгий эгч "А тэмдэглэл"-ээ, Оргил "Одод бороо шиг байхад"-аа. Баясаа "Арван гуравдугаар сарын бороо"-оо. Харин Элбэг, Хангал, Бүүвэй гурвын маань ном олдохуйяа бэрх гэдэг ангилалд орсон болно. Тэнд хүрэлцэн ирсэн ах дүү найрагчид өөр өөрсдийн шинэхэн номоо танилцуулж бас болох вий.

Уншлагын тов: 1-р сарын 20-ны Баасан гаригийн 18.00-д эхлэж 20.30-д өндөрлөнө.

Хаяг: Баруун дөрвөн зам, Мах Mall/Рамада зочид буудлын 5 давхар дахь RAMADA-ART уран зургийн галлерей.

АФОРИЗМ

2012-01-11T23:19:00.000-08:00

Би юмыг яг ийм байх ёстой, энэ чинь тийм юм гэж эцсийндүгнэлт хийхээс аль болох зайлсхийдэг хүн л дээ. Амьдралыг олон талаас ньхарахыг хүсдэгээ гэсэн үг. Гэхдээ маргааны үед бол арай өөр болчихоод байдагтал бий. Доорхи афоризмууд бол маргалдаагүй байхад төрсөн юм шүү. Яг үнэндээбол Афоризм бичих гэж огтхон ч бодож байсангүй. Зүгээр л явж байхад өөрөөтолгойд орж ирээд байдаг юм. Тийм болхоор гүн ухаан ч, бодрол бясалгалын шинж багатай, харин гэнэтухаарахуй гэх юм уу даа, нэг тийм зурсхийсэн бодол давамгайлсан байдаг. Тэднийгээтэмдэглэж ч авсангүй. Хачирхалтай нь ой санамжинд хэд гурав нь байсаар байдагбайлаа. Тэгээд нэг өдөр цаасан дээр буулгатал чамгүй тоо гарсан шүү хэхэ. Затэгээд нэгэнт л биччихсэн юм чинь ганц нэгийг нь сонирхуулъя даа.

Өөрийгөө гээсээр хүн болж байна, би.

Ижил мэргэшилтэй хүмүүст шудрага нөхөрлөх боломж олддоггүй.

Амьдрал гагц хайр дээр тогтддог бол ямар уйтгартай байхбол гэж би дандаа боддог.

Шүлэгтэй дэвтэр, түрийвчтэй мөнгө хоёр нэг халаасандбагтадаггүй хорвоо.

Хүний сэтгэлийг мөнгөөр хэмждэг хүн худалдаад авчихажболдог эд зүйлээс огтын ялгаагүй.

Пикассо яагаад хүүхэд шиг зурахыг хүссэнийг Пикассогоосбус хүүхдээс л асуу.

Үнэн гэдэг сургаар л бий болчихдог зүйл.

Ерөөс жаргал зовлон тоос гэмээнэ ертөнц хэмээгч амныхалбага шиг өчүүхэн буюу.

Дүгнэлт дандаа эртдэж байдаг.

ЖаргалсайханыОргил.

ШӨНӨ ДУНД СЭРВЭЛ

2011-12-19T20:14:00.000-08:00

                                   Охин минь инээгээд л...
                                           тайван, аз жаргалтай!
                                                    S.S

Шөнө дунд сэрвэл...
Одод бороо шиг байхад сэрвэл...
Сэрүүлэгтэй цаг дэрний минь дэргэд
Дуг нойрондоо байхад сэрвэл...
Шөнө дунд сэрвэл...
Сарны цаад руу өвсөс хийсч байхад сэрвэл...
Эмх замбраагүй гудамжууд
         Хачин жигдхэнээр амьсгалж байхад сэрвэл...
Ээжийнхээ хэвлийд үр минь дэлхийн төв адил байхад сэрвэл...
Шөнө дунд,
Шөнө дунд сэрвэл...
Гудамжны үзүүр дэх өнчин гэрэл
        Ганц эрвээхэйг мөрөөдөх шиг,
                Ганц бүсгүй уйтгарлан зогсохыг төсөөлөх шиг
Ганхахад сэрвэл...
Гэрийн минь гадаа адуу тургилах шиг болоход сэрвэл...
Гүүр, талбайд дүнсийгээд
        Яг одоо л цас орчих гэж байгаа мэтэд сэрвэл...
Гэрлэн дохионууд сүйх тэрэг хүлээж цөхөөд
        Зовхио даан ядаж анивчлахад сэрвэл...
Шөнө дунд сэрвэл...

Харанхуй тэнгэрт долгис татуулж
       Хаа нэгтэйд ноход хуцахад сэрвэл...
Хүүгээ санахдаа ижий минь аавд улам шигдэхэд сэрвэл...
Хөөрхий моддоо эмзэглүүлэхгүй гэхдээ навчис
       Харанхуйгаар одоцгооход сэрвэл...
Хоосон лонхонд ус дүүрээд ирэх мэт
       Хаашаа ч юм бэ гуниг төрөхөд сэрвэл...
Хорвоо өөрөө зөөлхөн санаа алдахад сэрвэл...
Шөнө дунд сэрвэл...
Шөнө дунд сэрвэл...
Зүүдэн доторх зүүдэнд эмээ минь ирээд
Зүрхэн дээр мутраа талбингаа
-Амьдар гэж хэлэхэд
Зүс гэгээн хөвүүн зөрөн өнгөрөх шиг
Тэгээд би сэрчихвэл
Шүлгээ л... бичнэ!
                                           2010.04.30 УБ хот

АНХНЫ ЦАСААН

2011-12-12T19:15:00.000-08:00

Анхны цасаа

Харсаншигээ

Чамайгхарахсан

Анхны цасаа

Амталсаншигээ

Уруулыгтань шимэхсэн

Анхны цасаа

Үүлсээс тасрахыг нь төсөөлсөн шигээ

Нойрсож буйг тань мөрөөдөхсөн

Анхны цасаа

Өвс хучихыг нь анирласан шигээ

Хөлийнтань чимээг чагнахсан

Анхны цасаа

Өлмийдурагдахыг сонсоод өрөвдсөн шигээ

Өөрөө ч мэдэлгүй гансрахсан

Анхны цасаа

Хуучрахыг нь хараад уйлсан шигээ

Холдохынзөнд живэхсэн

Анхны цасаа

Хайлжбуйг нь хараад баярласан шигээ

Ахиадчамайг цэцэг болж ирнэ гэдэгт итгэхсэн

Анхны цасаан...

2007.11.23 УБ хот

Анхны цас...

Анхны бороо...

Анхны ном...

Анхны юм бүхэн сайхаан гэж!

ҮҮЛС ТАСРААД Л...

2011-12-11T20:22:00.001-08:00

Үүлс тасраад л

Хотын тэнгэрээр

Үйрмэг ширхэг болон бударна

Намрыг дарахаар..!

2007.01 Түнэл сум

МИНИЙ НУУЦ ХҮҮ ЖҮЖГИЙН ТОВЧЛОЛ

2011-12-08T18:37:00.001-08:00

Энэхүү жүжиг нь Тайванаа, Бүүвэй гэх хоёр залуу хөдөөнийнэгэн сууринд хэсэг охидуудтай зугаацаж яваад вагоноосоо хоцорсноор эхэлдэг. Хамтявсан охидууд нь тэднийг гудамжинд орхиж явснаар манай хоёр баатар таних мэдэххүнгүй газар, намрын хүйтэн цагаар хэрхэхээ мэдэхээ байн осгож үхэх аюулдунана. Арга барагдсан эрхмүүд айлын хаалгыг тогшоод оруулахыг гуйдаг. Мэдээжхаранхуй шөнө, танихгүй хоёр хүнийг гэртээ хонуулах тэнэг хүн тэр сууриндбайсангүй. Тэднийг яг ийн мунгинаж байх зуур гудамжинд Мягмар гарч ирдэг. Тэрээрхөрш айлын Дэлгэрмаа гэх бүсгүйтэй ярилцаж байхыг Тайванаа, Бүүвэй хоёр сэмчагнаад нэрийг нь мэдэж авснаар жүжгийн өрнөл эхэлнэ.

Бүүвэйгийн санаачилснаар хоёул Мягмарын гэрт ороод гэртээганцаараа байсан хүү Начинд нь Тайванааг өөрийнх нь эцэг нэгт ах, Мягмарын нууцхүү гэж хэлж орхидог. Ингээд гурвуул ширээнээ суун найрлаж байтал Мягмар хаалгатогшино. Мягмараас айхдаа Тайванаа, Бүүвэй хоёр гал тогооны өрөө рүү орно.Харин Начин “таны хүү ирсэн” гэдгийг зөвөөр тайлбарлахаар өрөөндөө үлдэнэ. Мягмарорж ирмэгц Тайванаа учрыг тайлбарлана. Тэр хоёрыг ярилцаж байх зуур зальтэтгээдүүд ардуур нь сэмхэн гарахыг хүсэх боловч ямар нэг байдлаар азгүйтсээр гарччадалгүй Мягмартай нүүр нүүрээрээ тулдаг. Ийн учрахын өмнө Мягмар өвгөнНачинтай гэнэтийн гийчин болох Тайванааг хэн болохыг тааварлан ярьж байхыгБүүвэй сэмээрхэн чагначихдаг. Мягмар Тайванаагийн ээжийг хэн байж болохов гэжбодож байгаад өөрийн насны залууд учирч явсан бүсгүй болох Янжинг санан, тэрнийл хүүхэд болж таарлаа гэж таамагладаг. Тэд нүүр нүүрээ харан уулзаад, сандарсанМягмар найрын ширээнээ урин хэд гурван үг сольж байтал Мягмарын том охин болохОд орж ирнэ. Хорин нэгхэн настай, зээр шиг тогтворгүй нүдтэй үзэсгэлэнт охиныгхараад манай хоёр баатар хоёул сониучирхана. Хэрсүү охин харин Мягмар, Начинхоёр шиг тийм амархан Тайванаа, Бүүвэй хоёрт итгэсэнгүй. Ээжийнх нь нэр ус, аавтайнь хаана танилцсан зэргийг асууна. Дээр өгүүлсэнчилэн Мягмарын Начинд ярьжбайсан зүйлсийг Бүүвэй чагнан Тайванаад юу хэлэх ёстойг хэлсэн тул манайбаатрууд сандарсангүй Янжингийн тухай гайхамшигт үлгэрийг ярьсанаар Мягмарөвгөн болоод түүний гэр бүл Тайванааг өөрсдийн ах, хүү гэдэгт эргэлзэх зүйлгүйитгэдэг.

Нэг мэдэхнээ өглөө болж хавийн амьтад нойрссон байх агаадхарин мөнөөхөн ширээнээ хоосон лонх түшин өвгөн, Тайванаа хоёр хоцорсон байдаг.Өвгөн түүнд өөрийнх нь ээжтэй хэрхэн танилцаж байсан, өөрийгөө яаж шүү амьдарчбайгаа тухайгаа ярих ба харин Тайванаа өвгөний асуултуудад ороогдон хөгжилтэй,хэцүүхэн байдалд орох боловч цайлган сэтгэлт Мягмар эс анзаарах бөлгөө. Нарнытуяа цонхоор асгарах үест ярилцагч хоёр унтахаар болно. Өвгөн өөрийнхөө өрөөрүү ормогц Тайванаа ухасхийн босоод буйдан дээр унтаж байсан, будлианы эзэнБүүвэйг унатал түлхэнэ. Учир нь өвгөний шөнөжин ярьсан ярианд Тайванаагын өнчинзүрх үнэн сэтгэлээсээ эмзэглэжээ.
Мягмарын туулж ирсэн амьдрал, одоо тохиолдоодбуй бэрхшээл, хамгийн гол нь Тайванааг өөрийнх нь хүү мөн гэдэгт нэг ч хувьэргэлзэхгүйн дээр үнэн сэтгэлээсээ баярлан, хайрлаж байсан нь хоёрхон настайгаасааасрамжийн газрын цонхон дээрээ зогсоод аав, ээж хоёрыгоо ирж буйг төсөөлөн харжсуудаг байсан хөөрхий хүүгийн сэтгэлийг гүн ихээр хөнджээ. Бүүвэй ийм хэрэгтарьснаа мэдэх ч үгүй хээв нэг босоод, хоёул өвгөнд харагдчихалгүй сэмээрхэнгарахаар явтал өвгөн дэр барьсаар ороод ирнэ. Мягмар Тайванааг өөрт нь хэлэхгүйявах гэж байсанд гомдвол Тайванаа яагаад гэдгээ ч ухамсарлахгүйгээр би энд нэгөдөр үлдлээ гээд хэлчихдэг. Мэдээж охин дүү Одод нь санаатай байгаа Бүүвэй чмөн үлдэх болно. Хөөрхий өвгөн өөрийг нь ямар гутамшиг угтаж буйг үл төсөөлөнбөөн хөөр баяр болно.

Од гэрээ цэвэрлэж байхад нь Тайванаа орж ирэн туслалцана.Тэдэн дээр Бүүвэй орж ирээд туслахыг хүсэх боловч залуучуудад ярих яриа байсанбололтой халгаасангүй ээ. Од бол бага наснаасаа эхдээ хаягдаж, аав дүү хоёроохүний дор оруулчихгүй гэж гэрийн бүх ажлаа ганцаар хийхийн дээр дээл хунар оёнамьдралдаа нэмэр болдог мундаг охин юм. Гэвч өөрийн ирээдүйг бодож үзсэн үү?эсхүл үнэхээр дурласан уу бүү мэд, нэгэн залуутай суух болчихсон байдаг. Бүрөнөө маргаашгүй хамт Улаанбаатар явах болчихсон шүү. Яг энэ үеэр Тайванаа тэдэндээр буучихсан нь ёстой нэг “аз нь харьсан” гэдэг шиг л юм болно. Аятайханцарайтай залуу хөвгүүн Одын дурыг өөрийн эрхгүй татах боловч, миний ах шүү дээгэсэн итгэмээргүй хүлээс, удахгүй гэрлэх баян сүйт залуугаа гомдоочих вий гэсэнжурамт бодол хоёроос болоод ойртож чадахгүй боловч Тайванаагын өөр рүү ньтэмүүлж буй дүрэлзсэн сэтгэлийн өмнө аргагүй номхорч аман дээрээ ах дүү гэхгэнэн юмсыг яривч ацаг сэтгэлдээ нэгнээ мөрөөсөн ангах ажээ.

Бурхан Тайванаа, Од хоёрынбантанг яая даа гээд толгойгоо гашилгаж байтал Мягмарын бага хүү Начин өөрөөсөөарван хоёр эгч эмэгтэйд дурлаад гэрээсээ явах дээрээ тулсан байдаг. Начин хэдий17 настай боловч авгай авна гэж зүтгэсэнд хөөрхий буурал өвгөн хэцүүэрхлүүлсэндээ гомдовч хэлэх үггүй болоод бүгдийг нүдээ анин зөвшөөрвөл хариндурласан бүсгүй болох Дэлгэрмаа нь “Сүүлгүй гөлөг минь, сүүлээ ургахаар гүйгээдирээрэй” гээд халгаасангүй нь Начингийн онгон зүрхийг шархлуулж, энэ гэрээсүүрд явуулах хүндхэн шийдвэрийг гаргахад хүргэжээ. Ийм нэгэн гэр бүлд өөрийнмэдэлгүй орж ирсэн Тайванаа тэдний хувийн асуудалд том хүүгийн хувиар эрхгүйоролцох болно. Начинг гэртээ үлдэхийг ятгахын завсар Мягмарт сайн хүү болжхарагдахыг чадах чинээгээрээ хичээнэ. Харин Одын тухайд тэр хэрхэн боддогоо чмэдэхгүй байна. Аман дээрээ аавыгаа бодоод гэртээ үлдээч гэж хэлэх боловч ачирдээрээ өөрийгөө бодоод ч байгаа юм шиг түүнд санагдах ажээ.

Оройхон хирд өвгөнажлаасаа ирснээр өөрсдийнх нь хэлдгээр галзуучуудын байшинд шинэ жүжиг тавигдахнь тэр. Одын найз залуу Бямбаа тэдний гэрт айлчилж өвгөнтэй буюу хадамаавтайгаа танилцахыг хүснэ. Даанч түүний хэнэггүй, өөрөөсөө бусдыг үл тоодоггайтай зангийнх нь балгаар гэр дүүрэн хэрүүл дэгдэх нь тэр. Тайванаа Одыгхарамлах сэтгэлдээ дүрэлзэн байтал Бямбаа Мягмарыг басамжлан харьцаж, дайрандээр давс нэмээд гэр дүүрэн хэрүүл болно. Ингээд хөөрхий Бямбаа хадамаавынхаасаа бүтэл муутайхан гарч явтал Начин зөрөөд “шатаачихлаа” гэсээр оржирнэ. Тэрээр явахаасаа өмнө өөрийг нь тэсэхүйеэ бэрх доромжилсон Дэлгэрмаагаасөшөө хорслоо авахын тулд гэртээ нэгэн эрхэмтэй хамт зугаацаж байхад нь шатаажээ.Хамгийн хачирхалтай нь Дэлгэрмаатай зугаацаж байсан этгээд нь Бүүвэй байх аж.Бүүвэйг ийм хуншгүй зан гаргасанд Тайванаа уурлан Мягмарын гэрээс хөөнө. Бүүвэйтийм ч амархан мөчөөгөө өгөх эр биш гэдгийг та хэдий товчлол уншиж байгаа чгэсэн ойлгосон байх. Тэрээр гарч явахдаа Мягмар өвгөн, хийгээд Одод Тайванаагийнүнэн нүүр царайг илчилж өгдөг. Өвгөн үл үнэмших боловчиг Од харин үнэмшжээ.Өвгөн Од, Начин хоёрт уурлан гэрээсээ явж хамгийн хайртай хүү болох Тайванаатайхамт амьдрахаар хувцас хунараа цуглуулж байх зуур Одод Тайванаа бүх үнэнээхэлнэ. Хэдий өөрийг нь гашуун хуурсан ч дотор сэтгэлдээ миний ах биш байсан болоосойгэж хүсэж байсан хүсэл нь биелсэнд Од тэрхүү мэдээг төдийлөн аймшигтай хүлээжавдаггүй. Харин өвгөний тухайд бараг л галзуурах дөхнө. Нэгхэн хоногийн доторөөрийнх нь хамгийн дотно хүн болж чадсан Тайванаа... тэр өөрийг нь төсөөлшгүймуухайгаар гомдоожээ. Өвгөн Тайванаа... Начин... Од нарын хэнийг нь ч харахыгүл хүсэн хөөн явуулаад ундуй сундуй өрөөнөө цөхөрсөн байдалтай, толгойгооунжуулан ганцаар үлдэнэ.

Хэдий хугацаа өнгөрсөн юмбэ бүү мэд ядруу өвгөн мөнөөхөн өрөөнөө ганцаар бөгтгөнөн байна. Тэрээр хүччадал, эр зоригийг нь авч одсон цаг хугацааг хараасаар байх аж. Хүүхдүүдээ дурсанярих нь их л гунигтай бөгөөд, ач мэдэхгүй амьтдыг өсгөсөндөө харамсан байна.Тэр гэхдээ Тайванааг өөрийн хүүхэд биш гэдгийг мэдсээр байж, хайрлаж гомдсоорбайгаа нь даанч өрөвдөлтэй. Гэтэл охин Од нь гэнэт орж ирнэ. Тэр хоёр уйлан,сэтгэл зүрхнийхээ үгсийг уудлан байтал Од нөхөртэйгээ ирснээ хэлнэ.

Мягмар-Бямбаа юу?... Гэтэл хэн байсан гэж санана. Тэр бол Тайванаа. Тайванааорж ирээд сайхан сэтгэлт өвгөнөөс “би тэгээд таны хүү биш гэж үү” хэмээнасууна. Амьдрал дандаа ийм байдаг болоосой гэж хүсмээр чин сэтгэлийн харилцаняриануудаар жүжиг өндөрлөнө. Учир нь хүн бүхэн ахан дүүс юм.

Төгсөв.

БОЛОР ЦОМД ОРОЛЦОХ ХҮМҮҮСИЙН НЭРС ТОДОРЛОО

2011-12-06T00:21:00.001-08:00

Зиаг энэжилийн Болор цом 29 наадамд оролцох хүмүүсийн нэрс тодорсон байна. Ер нь болжил жил жирийгээд байдаг оролцогчид хэвээрээ л байна. Мэдээж цаг хугацааныжамаар ганц нэг хүмүүс нь дутаж, бас ганц нэг “шинэков” нэмэгдсэнийг таанзаарсан байх.

Болор цомяруу найргийн наадмын тухайд бол хүмүүс бүгд л өөр өөр бодолтой явдаг. Оюутан байхдаа би мэдээ бэлтгэж хэдэн төгрөг олдог сониндооайхтар шүүмжилсэн аястай сурвалжлага нийтэлж л байлаа. Харин одоо тэр үеэсарай өөр бодолтой болоод байгаа. Хэдийгээр энэ наадам нь яруу найргийн хэмжүүрөчүүхэн ч биш гэж боддог боловч, талхнаас өөр юм бодохоо байсан манай ард түмэндбэлгэдлийн ч болтугай нэг ийм юм байх нь зүгээрээ гэж...

Затэгээд энэ наадамд оролцох болсон бүх хүмүүст амжилт хүсье. Бүгдээрээтүрүүлээрэй!

1. Ш.Анхтуяа

2. М.Амархүү

3. Б.Баттулга

4. Л.Батцэнгэл

5. Б.Баярсайхан

6. Л.Баясгалан

7. С.Барааннасан

8. С.Бүрнээ

9. М.Баянмөнх

10. М.Билигсайхан

11. Б.Болорцэрэн

12. Л.Болдсайхан

13. Д.Болдхуяг

14. Л.Ганзул

15. Д.Ган-Очир

16. Ч.Дагмидмаа

17. С.Дамдиндорж

18. П.Жавзансүрэн

19. Г.Ишхүү

20. Н.Минжинсайхан

21. А.Мөнхчимэг

22. Л.Мөнхбаатар

23. Б.Мягмаржав

24. С.Начин

25. В.Нэргүй

26. Б.Оролзод

27. Б.Сарантуяа

28. Э.Сударчулуун

29. Ай.Төмөр-Очир

30. Ч.Ууганбаяр

31. М.Уянсүх

32. О.Цэнд-Аюуш

33. С.Чулуун

34. Б.Чулуунцэцэг

35. Л.Эрдэнэбат

36. Ц.Эрдэнэбаатар

37. Э.Энхболд

38. Д.Энхболдбаатар

НАМРЫН ОЙ

2011-12-05T00:06:00.001-08:00

Намрын ой адил

Сэтгэлд тань

Түлээчин шиг

Очсоныг уучлаарай.

Нар, салхины

Үнэрт согтоод

Хаа буйгаамэдсэнгүй.

Ширхэг өвсийгтань хөндөж

Анирыг эвдэхгүйгэхдээ

Сэмээрхэн явсанминь л

Гэмтэн шигсанагдуулсан байх...

Уйлахдаа чи

Улам үзэсгэлэннэмэх ч

Уйтгарлан дүнсийхтань

Сүүдрийг хүртэл жиндээхюм.

Өөрөөс минь болж

Өвөл болохыг чиньтэвчихгүй нь

Тэнгэрээс олсунжуулаачдээ

Тэгвэл чамд үнэнчээүзүүлье,

хайрт минь!

2007 УБ хот
"Саранд үүрлэсэн шувуу" номноосоо

МИНИЙ НУУЦ ХҮҮ

2011-11-23T20:38:00.000-08:00

Ойрд ажил ихтэй. Бичлэг оруулж чадахгүй л байна. Залуу хүнд мөнгө чухал биш гэх боловч залуу гэр бүлд бол чухал юм. Хэдэн киноны захиалгатай, нам сууж байнаа. Саяхан бичсэн жүжгийнхээ тухай ч бичлэг оруулах зав гарахгүй юм. Харин нэг ярилцлага өгөөд амжчихсан шүү. Түүнийгээ тавьчихъя. Ганц нэг хүн тэр жүжгийг энэ нөхөр бичжээ гэдгийг мэдвэл сайн санагдаад..! гэхдээ миний цэвэр уран бүтээл биш шүү. За доорхи хөөрөлдөөнийг уншихад ойлгогдох биз дээ. Ямартай ч надад асар том туршлага болсон бүтээл байлаа. Агуу Вампилов оо гэж...

Ж.Оргил: Энэ миний бичихийг хүсч байсан зохиол байсан

“Мөрөөдлийн театр”-ын анхны уран бүтээл “Миний нууц хүү” жүжиг СТӨ-нд тоглогдож байгаа билээ. Тэгвэл энэ жүжгийн зохиолыг шинэчлэн найруулсан зохиолч, яруу найрагч Ж.Оргилтой цөөн хором ярилцлаа. Тэрбээр “Амьдралд тавтай морил” киноны зохиолыг бичсэн билээ.
-“Миний нууц хүү” зохиолыг хэрхэн бичсэн бэ. Сонирхол татаад байгаа юм?
-Үнэхээр сонирхолтой юм болсон. Би утсаа хаячихаад хэд хоног орчлонгоос тасарчихсан явж байгаад нэг утас аваад дөнгөж асаатал Эрхэмээ /жүжигчин Эрхэмбаяр/ залгаж байна. Тэгээд “Чи хүрээд ир. Нэг уулзаан байна” гэсэн. Яваад очтол жүжиг бичих үү гэж байна. Хамгын гол нь Эрхэмээ над руу нэг л удаа залгахад нь би утсаа асааж таарсан байгаа юм. Тэгээд болоогүй найруулагч, үндсэн зохиол гээд бүх л юм нь яг над шиг маш амархан шийдэгдсэн байгаа юм. Ер нь би тэр үед яагаад ч юм жүжиг бичмээр санагдаад нэг зохиол эхлүүлээд, судалгаа маягтай юм хийгээд байж байсан. Тэгтэл бэлээхэн жүжиг бичих санал, жүжигтэйгээ ороод ирхээр шууд л зөвшөөрнө биз дээ.

-Жүжигтэйгээ гэдэг чинь юу гэсэн үг вэ?
-Уг нь энэ зохиол Оросын зохиолч Вампиловын “Ууган хүү” гэдэг нэртэй жүжиг байсан юм. Ер нь бол “Ууган хүү” өөрөө асар том жүжиг байсан. Миний хийсэн ажил бол нэгдүгээрт тэр жүжгийг танаж, багасгах байсан. Нийт 56 хуудас жүжиг байсаныг илүүдсэн мэт юмс, онцын ач холбогдолгүй яриа, зарим нэг үзэгдэл зэргийг хасаад 33 хуудас болтол багасгасан юм. Тэгээд л жүжигтэйгээ гэж яриад байгаа юм. Гэхдээ зохиолын ерөнхий агуулгад засвар хийгээгүй л дээ. Угаасаа тэр агуу зохиолч юу гэж л над шиг юмаар зохиолоо эвдүүлэхээр юм бичээ аж дээ.
-Зохиолын шинэчлэн найруулсан хувилбарын онцлог юу вэ?
-Жүжигчид маань хэлэхдээ Вампиловийн “Ууган хүү” жүжгээс сэдэвлэсэн гэж яриад байгаа юм. Би бол хувьдаа арай өөрөөр ойлгоод байгаа. Шинэчлэн найруулсан гэж. Миний гаргасан нэр томъё л доо. Яагаад вэ гэхээр би жүжигт нэг ч дүр нэмж оруулаагүй, үйл явдал нэмээгүй. Гэхдээ шинэчлэн найруулсан хувилбар нь эхээсээ арай өөр, онцлогтой болсон л доо. “Ууган хүү” жүжиг орчуулгын бүтээл байсан. Орчуулагч нь хэн байсаныг мэдэхгүй юм. Гэхдээ текстүүд нь их мэдрэмжгүй, модон хэллэгтэй байсныг бүрэн өөрчилсөн. Нөгөө талаар орос хүний хошин шогын мэдрэмж монгол хүнийхээс их өөр байдаг. Нэг тийм далд утгаар, ёгтолсон маягтай. Манайх бол ил цагаан инээдэмийг л хүсдэг шүү дээ. Тэрнийг нь оруулж өгсөн. За ер нь бол текстүүд нь минийх юм байгаа юм. Мөн орос ахуйг цэвэр Монгол болгож буулгасан. Түүгээр л арай өөр, онцлогтой гэх юм уу даа.
-Залуу зохиолч учраас “Мөрөөдлийн театр”-ын жүжигчидтэй хамтрч ажиллах болсон уу. Учир шалтгаан гэж байдаг даа?
-Залуу хүмүүс хамтарч ажиллах гоё шүү дээ. Хэн хэндээ ихэрхээд байхгүй. Эрхэмээ бид хоёр ч ер нь уран бүтээлийн андууд л даа. “Амьдралд тавтай морил” ОАУСК дээр хамтарч ажилласан. Тэр гол дүрийн жүжигчин, би зохиолч гээд. Эрхэмээг дуудахаар нь яваад очтол нэг ийм зохиол байна. Чи уншиж үзээд, чадвал ажиллаад өгөө ч гэсэн. Би гэртээ очоод тэр зохиолыг уншиж суухдаа өөртөө “Энэ зохиол дээр надаас өөр хүн ажиллаж чадахгүй юм байна” гэж хэлсэн. Яагаад гэвэл надад үнэхээр таалагдсан. Инээдэмтэй хирнээ уйлмаар. Яг л миний бичихийг хүсч байсан тэр зохиол байсан л даа. Тэгээд л ажилласан.
-Инээдмийн зохиол гэсэн. Драмын мөртлөө инээдмийн зохиолыг монгол ахуйд тохируулж буулгана гэдэг амаргүй дээ?
-За гайгүй дээ. “Амьдрал тавтай морил” киноны зохиол дээр ажиллаж байсан туршлага маань нэмэр болсон л доо.
-Миний нууц хүү гэж нэрлэсэн нь ямар учиртай вэ. Менежмент үү?
-Тэр надтай хамааралгүйгээр шийдэгдсэн зүйл. Уг нь миний өгсөн нэр “Миний ууган хүү” байсан юм. Түүнийг л жүжигчид, найруулагч өөрчилсөн байна билээ. Магадгүй менежмент байхыг үгүйсгэхгүй.

ярилцсан Н.Пунцаг

ТЭР ХҮН ЭНЭ ХҮНИЙ ТУХАЙ ИНГЭЖ БИЧЖЭЭ

2011-11-10T22:08:00.000-08:00

\Эртээ дээр үед юмсан. 2010 он дуусаж байлуудаа. Ямартай ч одоогоос их эрт үед миний анд Сарлаг найзынхаа номонд зориулж ийм үг бичиж өгч байж билээ. Хэдийгээр цаг тухайдаа хэвлэлийн газар очоод миний номонд орж амжаагүй ч гэсэн блог дээр минь заавал байх учиртай билээ. Тиймээс би Элбэгээдээ баярлалаа гэж хэлэхийн сацуу хэдэн шинэ шүлэгтэйгээ тавилаа. Тэр хүн Энэ хүнийг ингэж бичжээ.\

Завгүй хүний шүлгүүд

Тэр огт завгүй хүн. Хаа нэг тийшээ яарсан мэт түргэн түргэн алхаа, тэр л хэмнэл дунд нь түүний яруу найраг бүтэж бүрэлддэг гэлтэй алхаатай нь дэндүү адилхан шүлгүүдийг сэтгэл догдлон уншиж суухын зэрэгцээ өнгөрсөн үеэ хэсэг дурслаа.

Жаргалсайхны Оргил хэмээх залуутай танилцсан намрын тэр нэгэн өдөр ёстой “өдөр шиг өдөр” байсан юм. Өөрөөсөө бусдыг үгүйсгэдэг зантай надад биллъярдны ширээн дээр хэлсэн тэр л үгс “томоохон” шүүмж болж, түүнээс хойш дөрвөн намар улирсан ч анх төрсөн сэтгэгдэл минь урьдын адил хүчтэй байгаа нь гайхмаар шүү. Ж.Оргилтой холбоотой дурсамж бүхэн минь гэгээн сайхан агаад яруу найргийг энгийн болоод эмх цэгцтэй, товчхон хэрнээ тодорхой бичихийг түүнээс нэгэн үе, магадгүй өнөө хүртэл суралцсаар явна.

Өөрт таалагдаагүй аливаа зүйлийг тэр нулимж хаяад тухайн зүйлийнхээ талаар дахин дурсахыг ч хүсдэггүй. Энэ нь түүний амьдрал болоод уран зохиолд хандах хандлага юм. Нэг үгээр хэлэхэд эрс шулуухан энэ зангаасаа болоод үеийн зарим шүлэгчдээс биеэ тоосон гэх тодотгол авч, олиггүй зарим нэгэнтэй нудàрга зөрүүлэх хэрэг ч гарна.

Хааяа гэрт нь очиход хүн болгон анзаардаггүй (анзаарах ч албагүй) хэзээний найрсаг зангаараа угтан авч, өнөөх завгүй хүн маань хамаг ертөнцийн хачин сониноос хамж аваад л ярина. Тэгж ярилцаж суухдаа “магадгүй” зарим нэг шүлгийн санаагаа олж авдаг байх. Хэн нэгэнтэй ярилцаж суухдаа ч бодолдоо нэгийн боловсруулж, хоёрыг тунгаан суудаг мань завгүй хүн МУИС-ийн утга зохиолын дугуйлангийн нэгэн үеийн манлайлал болсон бүсгүйтэй ханилан сууж, үрийн зулай үнэрлэсэн эр.

Түүний шүлгүүдэд орших яаруу түргэн хэмнэл, ганцхан агшинаа гэрэлтээд өнгөрөх давтагдаагүй шинэхэн хэрнээ танил дотно мөрүүд...тэр тусмаа намрын тухай санаашрал, эрэгцүүлэл, халамжит хань, хайртай охин хоёртоо зориулсан сэтгэлийн өчил зэргээс та яруу найрагчийн дотоод сэтгэлийг таньж ойлгох байх.

Оргил Хөвсгөл аймгийн Түнэл сумын хүү. Тэр ч утгаараа байгальтай илүү ойр дотно байж байгалийн дуу чимээ, давтагдашгүй өнгө аяс шүлгээс нь нэвт гэрэлтэж, яруу найрагчийн уужим сэтгэл, уугуул мэдрэмжтэй хосолж, эдгээр сайхан шүлгүүдийг бичсэн нь ойлгомжтой.

Тэрээр эрэл хайгуулч яруу найрагч. Хүмүүний мөн чанар /өөрийн дотоодыг нээн бичих/ байгалийг шинээр нээх гэсэн түүний хүсэл зорилго чухам энэ л номонд анх түрүүн биеллээ олж байна. Түүний хичнээн олон сайхан номыг бид сэтгэл догдлон унших бол...

“Хөх мэдрэхүй”-н Өөлд Ороолонгийн ЭЛБЭГТӨГС

ҮД ДУНД

Нарны туяа нимгэн үүлсийг урнаар цоолборлохуй...

Цэцгийн дэлбээгээр бороо орох шиг санагдана.

Намрын тухай бичсэн уйт шүлгүүдээ бодохоор

Амар амгалангийн үүдийг тогшиж чадахгүй зогсоно!

2011.10.22 нд УБ хот.

...ШИГ...

Бүүр багад минь орж байсан бороо өнөөдөр ахин орох шиг...

Бөглүүхэн сууриндаа хэзээний оччихсон юм шиг...

Гал тогооныхоо цонхоор Түнэлийн тагаа ширтэх шиг...

Ганцаардал гэдэг мэдрэмжийг анх амсаж байсан үе шиг..!

2011 оны 8 дугаар сар 30

АЛЬ ЭРТНИЙ ДУУН

Чи бид хоёр голын хоёр эргээс түгэх

хуучны гунигт дуу мэт байнам.

Дуулсан хүн нь хүртэл өөрөө

сэлүүрээ түшин бодлогширмоор...

Зэрэгцэн суусан хирнээ

зэрэглээ шиг хоосон санагдах чи!

Тэмтрүүлэхийг хүссэн өврөө

тэвэртээ хураах нь хачирхалтай...

Харанхуй шөнийн гэгээ болж

хаа нэгтэй вааглах мэлхийн

Хайр дурлалын тухай ойлголтыг эвдэн

босоод явчихаж чадахгүй бид..!

Дуулсан хүн нь хүртэл өөрөө

сэлүүрээ түшээд бодлогширмоор...

Голын хоёр эргээс түгээд нэгэндээ

хүрэлгүй замхарах дуу мэт байнам.

2011.10.28 нд УБ хот

ОРИЛООН

Тэнэг юм шиг тэнгэр хүртэл дүнсийгээд...

Тэргэнцэртэй залуу амиа хорлох тухай мөрөөдөөд...

Яах гээд байгаа нь мэдэгдэхгүй энэ амьдралд

Яруу найрагч байх нь илүүдсэн ч юм шиг санагдаад..,

Хашгирмаар, хажуугаар зөрөх хүнийг цохиод авмаар

Хачин жигтэй ийм үест хаачихаа хэн ч мэдэхгүй...

Урт цагааны доод давхарын жижигхэн кафегаас л

Үдийн цай олж уухаас өөр санаа байхгүй...

Бишээ.., биш. Энэ яав ч амьдрал биш.

Бид ингэж явах гэж төрөөгүй, мөрийцье!

Хаана ч юм бэ нэг газар чамайг хүлээж байгаа

Хутганы ир хэлээд өгнө. Энэ л лав амьдрал биш.

2011.11.03нд УБ хот

НАМУУН

Сая орсон борооны үнэр

Салуй улиасны мөчрөөс дүүжигнэж,

Салхинд сэрчигнэх

Санаашрал эрвээх нь намуун...

Уй бүгтэрсэн урт шөнө

Уйлсан тэнгэр халтар шөнө

Урд хөршийн яндангаас

Унасан очис намуун...

Хив харанхуйн гэгээ болж

Хаа нэгтэй хуцах нохойн

Хэлэхийг нь зөвшөөрөх шиг аниргүй...

Түнэлийн суурин намуун!

2011.11.11нд УБ хот

Хамгын фантазитай нь яг энэ бичлэгийг оруулж байх үест Сарлаг надруу залгалаа. Тэр хотод иржээ.

АМЬДРАЛД ТАВТАЙ МОРИЛ БУЮУ ҮҮЛГҮЙ ЗУНЫ ФАНТАЗИ

2011-11-02T18:55:00.000-07:00

Сайн байна уу? бичлэг нэмэгддэггүй блог минь. За ингэж нэг чам дээрээ хэдэн мөр тавьдаг байжээ.

-Тавих ий? Ямар муухай юм ярьдаг юм бэ?

-Юу нь муухай байгаа юм?

-Тэгэлгүй яадаг юм. Тавих гэдэг чинь нөгөө “оон оон” гэсний дараах явдал биз дээ.

-Ээ чи ямар муухай юм боддог юм. Энэний бодож байгааг хардаа. Ха ха. \үүнийг бичигч өөрөө инээв\. За нэг иймэрхүү маягаар миний нэгэн зун өнгөрсөн дөө. Уншигч та саяны хэсэгт юу болоод өнгөрчихвөө гээд жаахан гайхаж байгаа байх л даа. Энэ бол “Амьдралд тавтай морил” хэмээх киноны текстээс санаа авсан миний бяцхан хошигнол байлаа. Эднийг үл ойшоон нэгэн зүйл өгүүлэхэд миний бие саяхан МҮОНРТ-ээр гараад дууссан “Амьдралд тавтай морил” наян ангит инээдмийн уран сайхны киноны зохиолыг бичсэн юм. Ай даа бас л том ажил байсан шүү. Хуудасных нь тоогоор авч үзвэл нэлээд зузаан романы дайтай болсон гээд бодохоор... нэг сайхан санаа алдмаар болоод явчих юм. Хэрвээ бүр эхний ангиас нь бичсэн бол миний муу Аcer-ийн харданд багтахгүй юм болохгүй юу хэхэ. Гучин долдугаар ангиас нь эхлэн бичсэн. Нэг өдөр гэртээ хайрт удирдлагаа тэврээд хэвтэж байтал утас хангинав. Бараг дуугардаггүй миний муу 33 10 баярласан шинжтэй гонгиноод байнаа. Би ч бөөн сандарсан амьтан ум хумгүй утсаа шүүрэн аваад “байна уу?” гэтэл урдаас “байна” гэж байна. Би ч “хэн бэ?” гэтэл ...ээ бүү үзэгд. Том амьтан байна шүү. Элдэв бусын юм бодоод л явчихлаа. Юу билээ. Ойрд архи дарс уугаад хүн амьтан рекетэлсэн явдал байхгүй дээ. Яалаа ийлээ гэтэл харин нөгөө нөхөр маань “Оргилоо чи амьдралд тавтай морил” гээд олон ангит киноны зохиолыг бичих үү гэж байна. Ёо ёо. Аймар аймар юм бодож байсан хүн чинь амь гарсандаа баярлаад шууд л уухайн тас “за” гэдэг юм байгаа биз дээ. Ингээд л энэ бүх түүх эхэлсэндээ.

Нөгөө эрхэм маань надад нэгэн шидэт утас өгснийг нь дагаад яваад байтал энх тайвны гүүр давчихлаа. За баларсаан. Төөрчих вий дээ гээд айн явж байтал харин нөгөө утас чинь өнхөрсөөр байгаад нэг тахиан хөлтэй байшин руу яваад орчихдог байна шүү. Би ч угийн зориг ихтэй тул эргэлзсэн зүйл үгүй шууд л хусаад орчихлоо. Гэтэл тэнд хэн байсан гэж санана. Мангас, шулам, махчин амьтан..? бараг л мөн дөө, мөн дөө\Камертон. Чка өдөр\. Тэнд Мөөжиг байсан. За тэгээд бид хоёр танилцаж, тэврэлцэж олон юм бололгүй ажил хэрэгч хүмүүсийн зангаар шууд л үндсэн ажилдаа орсон юм даа. Эхлээд их хөглөсөөн. Мөөжиг за кадр, монологи, немое ч гэх шиг сонин сонин нэр хэлээд л байна. би дотроо “тэр золигнууд нь гадаад л хүмүүс юм байх даа. Мэдэхгүй хэлээр л яриад байна даа. Одоо яаж учраа ололцоно доо” гэж бодож байлаа. Тэгж суутал нэг мэдэхнээ нөгөө Мөөжиг чинь урд гараад дүрдээ орчихсон киноныхоо агуулгыг ярьж байнаа. Цаадах чинь ер нь лайтай ярина. Яриандаа уяраад өөрөө уйлах нь энүүхэнд шүү дээ. Над руу хараад за ингээд зургаан ангийн зохиолын санааг ярилаа даа. Ойлгосон уу? гэж байна. Би ч тархиа бантан болгочихсон хирнээ нээг их юм мэддэг хүний царайгаар “ойлголоо” л гэлээ. Цагаа хартал пөөх, өглөөний 7 болж байна. Гэр лүүгээ харихгүй бол дараа өдөр зад уух байсан лимитээ алдчих гээд өндөлзөөд унана биз дээ. Миний эхний өдөр нэг иймэрхүү өнгөрсөн юм.

Гэртээ ирээд, би уугаагүй ээ. Киноны агуулга ярьсаар байгаад ингээд шөнийг барчихлаа гэдгээ эхнэртээ арай чүү ойлгуулаад нэг юм дэрний бараа харна биз дээ. Дөнгөж унтмагц миний бяцхан охин аавынхаа толгойг зайдагнан унаж эхлэв. Учир нь тэр үед ээж нь ажилдаа яваад аав нь хүүхдээ хардаг постмодерн гэр бүл байлаа л даа. Аав нь дөнгөж унтаад байна ш дээ гэж охиндоо хэлэхийг хүссэн боловч даанч хэл ойлгох насан дээрээ хүрээгүй болохоор аргагүй л үсээ үгтээн бослоо. Уг нь би зургадугаар сарыг охиноо харах, байрандаа засвар хийх гэсэн хоёр үндсэн ажлаар төсөөлж байтал бас нэг нэмэгдчихнэ тэр. Би ч тэр өдөр хоногуудыг одоо бодохоор дотор арзайдаг юм. Олон ажил зэрэг амжуулахын тулд нэг гартаа охиноо сугавчлаад нөгөө гараа үзгээ бариад байрныхаа ханан дээр зохиолоо бичиж байлаа шүү дээ. Айдаа Оргил ч үнэхээр мундаг залуу шүү. Тэгээд байраа засаа орчихсон хойноо охиноо бас хөдөө явуулчихлаа. Одоо ганцхан зохиол бичих гэдэг л ажил үлдэнэ биз дээ. Би ч өдөрт гурван ангийг бичээд байхад хагас сарын дотор л пуужиндчих юм байна гэсэн шүү юм бодоод урам төгөлдөр эхэлнэ биз дээ. Уншигч та өдөрт гурван анги гэхээр жаахан гайхаж байж магадгүй. Миний рекорд өдөрт дөрвөн ангийн кино зохиол бичсэн юм шүү. Мэдээж чанарын тухай дараа тусдаа ярина.

За тэгтэл байдаггүй ээ. Зохиол гараас гарахаа бүр болилоо. Ер нь хүн гэдэг амьтан чинь хичнээн завгүй байх тусмаа төдий чинээгээр их ажил амжуулдаг юм байна. Ядаж байхад нөгөө их урам зоригтой эхэлж байсан маань үгүй болоод, харин нэлээд залхсан байдал дотор ноёлоод ирлээ. Ер нь би Мөөжигт хоёр зүйлд баярлаж байгаа.

1 дүгээрт: миний урам зоригтой, эрч хүчтэй байх цагт гялс зохиолынхоо агуулгыг ярилцаад өгөлгүй удаан бөгс\хаана ч хамаагүй унгадаг\ гаргаж бүхэл зуныг минь барсанд.

2 дугаарт: Амьдралд тавтай морил гэсэн их айлын нэгэн гишүүн болгосонд. Мэдээж хоёр дахид нь илүү баярлаж байгаа л даа. Ер нь Мөөжгөө чамд гэж хэлэхэд энэ бичлэгийг уншиж байгаа бол битгий уурлаарай. Өнөөдөр уучлалын өдөр шүү дээ. Хаха. Мөөжгөөс өөр хүмүүст түүний тухай хэд гурван үг хэлэхэд ээдээ мөн хөгжилтэй эр шүү дээ. Хамт байхад уйдана гэж огт байхгүй. Ер нь мюжик байгаа юм. Түүнтэй хамт би киноныхоо зохиолын агуулгыг ярьж гаргадаг байлаа. Ер нь бол энэ киноны зохиолч гэхээр ганц миний нэр гарах бус Мөөжгийн нэр заавал давхар гарах ёстой байсан. Гэхдээ хүн гэдэг амьтан угаас дотор муутай тул би зөвхөн өөрийнхөө нэрийг тавиулсан юм даа. Энэ хэсгийг уншаагүй гээд бодчихоорой хэхэ.

За гэтэл байдал бишдээд ирлээ. Найруулагч Баяраа ах маань Оргилоо зохиол чинь багадаад байна гэж байна. Би ч эхлээд ганц хоёр хуудас нэмлээ. Сүүлдээ ч буцаад л хэвэндээ орсондоо. Нэг үгээр хэлбэл цайсан. Баяраа ах байн байн зохиол багадаад байна гэж хэлж байснаа сүүлдээ энэ нөхөрт юу ч хэлээд нэмэргүй гар байна гэж бодсон бололтой больсон шүү хэхэ. Энэ хүний тухай хэлэхэд би мундаг гэдгээс өөр үг хэлэхгүй ээ. Нээрээ би киноныхоо нөхдийн тухай ярихад... тэд их олоон. Надад нэр бараг үлдээгүй. Угаасаа нэр цээжлэх завдал өгөхгүй нүдний шилний өмнүүр жирилзсэн, яарсан хүмүүс байдаг юм. Хоногт хоёр гуравхан цаг унтсан гээд явж байхдаа ч бас л хэцүү харагддаг шүү. Хамгийн гол нь тэр шахуу ажилладаг нь бараг өдөр болгон гээд бодохгүй юу? Би тэднээр маш их бахархдаг. Урлагийг ийм л залуус бүтээдэг юм. Урлаг өөрөө хатуу ертөнц. Тэнд авъяасгүй, чадалгүй хүн угаас тэнцэхгүй шууд амбаардуулдаг. Манай кино группын залуус бол шал ондоо. Дүүрэн эрчим хүч, энерги байдагсан. Жүжигчид, арын албаныхан гээд л... намайг дольгонож байна гэж битгий бодоорой. Та нарын ажлаа хийж байгааг ажиглаад явж байх надад үнэхээр их таалагддаг. Энд би нэг хүнд заавал талархах ёстой. Намайг энэ кинотой холбосон хүн бол продюссер Мөөгий юм. Баярлалаа Мөөгий. Чи мундаг залуу шүү. Ер нь бүгдэд нь баярлалаа. Та нар мундаг залуус шүү.

За тэгээд зохиолоо нэг муу юм бичээд явж байтал Мөөжиг мань хоёрын бензин дуусч эхлэв. Угаас инээдмийн санаа олох гэдэг бол үнэн бэрх ажил байна лээ. Ядаж байхад хоёулаа хүнд гарууд л даа. Уулзахаасаа өмнө хэн нь ч нэг ч санаа боловсруулахгүй, дээр нь шартацгаачихсан. Уулзахаараа л сүр сархийгээд бөөн юм болно. Ер нь мундаг мундаг гэхэд бас яаж наян ангит инээдмийн киноны санааг хоёрхон хүн бодож олох вэ дээ. Тэр тусмаа нэг этгээд нь би байхад. Сүүлийн ангиудад инээдмийн санаа олох гэж муугаа үзсэн шүү. Байдгаараа шаналчихсан хоёр баагий “яах вэ” гээд л хоёр тийшээ холхиод байдагсан. Хэхэ. Гэхдээ л бид чадсан. Нэг хүн надад ингэж хэлсэн юм. Киноны зохиолын чинь сайн муу бол нээг их яриад байх юм биш. Угаасаа сериал бол сериал. Хамгийн гол нь бичиж дуусгасан гэдэгт л байгаа юм гэж хэлсэн. Би ч гэсэн тэгж бодож байгаа. Кино группынхэн энэ бичлэгийг хэрвээ уншиж байгаа бол тааруу зохиол өгч уурыг чинь хүргэж байсан бол уучлаарай гээд хэлчихье. Гэхдээ л би та нартай хамт бужигнаж, та нарын нэг хэсэг болж, үнэнчээр явсаар бичиж дуусгасан юм шүү. За за чалчиж байтал хэдэн үхэр маань сансар уруудаад талийх нь. Дараа уулзаад ганц шил юм тойруулангаа тухтай ярилцамц. Баяртай. Бишээ АМЬДРАЛД ТАВТАЙ МОРИЛ. Хэхэ.

Төгсөв.

\жич: Энэ үгийг бичихдээ би ямар их баярладаг байсан гээч. Нэг ч гэсэн ангийн ард гарлаа гэж. Одоо бол яагаад ч юм жаахан тиймэрхүү л байна.\

ОДОД БОРОО ШИГ БАЙХАД

2010-11-14T19:21:00.000-08:00

За юутай байцгаана даа? Хэд хоногийн өмнө шинэ номоо өлгийдөж авлаа. Тэр тухайгаа нэг бичлэг оруулчихъя гэж бодсон ч хүүхдээ харах гэж хүнд ажилд дарагдчихаад юун тэр манатай. Өнөөдөр унтаж байгааг нь далимдуулаад хэдэн үг, шүлэг оруулахаар сэм ажиллав. Миний анхны ном “Саранд үүрлэсэн шувуу” 2008 онд гарснаас хойш хоёр жил өнгөрсөн байна. Энэ хугацаанд хаяа нэг шүлэг бичсээр байтал нэг мэдэхнээ номны шүлгэнд хүрчихэж. За тэгээд л нэгэнт номны эх бэлэн болчихооор чинь сэтгэл гэгэлзээд л эхэлнэ биз дээ. “Номоо гарганаа” гээд л олон амьтанд томроод яваад байтал нэг өдөр ангийн андтайгаа халамцаж суугаад ном гаргах хөрөнгө санхүүгийнхээ асуудлыг шийдчихдэг юм байна. Бөөн баяр гэртээ шуугиж ирээд л хэд хоног шууд сууна биз дээ. Шүлгүүдийн минь алдаа оноог тунгаахад олон хүн оролцсоон. Би тэдэнд талархаад барахгүй байгаа. Тэр тусмаа хэвлэн гаргахаас эхлээд хэв маягийг нь шийдэхэд надаас илүү хувь нэмэр оруулсан эхнэртээ ХАЙРТАЙ гээд хэлье.

Харин шүлгийнхээ тухайд өгүүлэхэд шүлгүүд минь анхны номтойгоо зэрэгцүүлээд харахад овоо тэгширсэн байгаа байх гэж бодно. Ер нь хүмүүс миний шүлгийг уншаад хоёр зүйл хэлэх гээд байдаг юм. Нэгдүгээрт чиний зарим шүлгүүд хоорондоо төстэй болжээ. Өөрийгөө давтаад байна уу даа? -Өөрийгөө өмөөрөх минь гол биш ээ. Нэг цаг үед бичигдсэн, нэг хүнээс гарч буй шүлгүүд адилхан байх нь хууль шүү дээ.. Тэгээд ч бусдыг давтсан биш өөрийгөө л давтаа биз дээ. Энэ дээр би элдэв юм боддоггүй. Хоёрдугаарт шүлгүүдээс чинь жаал хар бараан зүйл анзаарагдаад байх юм. Хар юм бичих дэмий биш үү? – Энэ тухайд бол арай өөрөө. Санаагаар болдог бол хүний амьдралын сайн сайхныг дуулахсан. Даанч болдоггүй юм билээ. Ер нь хүнд юу хүчтэй сэтгэгдэл үлдээнэ түүнийгээ л бичвэл илүү үр дүнтэй байдаг. Гэхдээ шүлгүүд минь уншигчаа дарамтанд оруулахгүй ээ. Жаахан гуниглуулах л байх.

Эцэст нь өгүүлэхэд энэ номоо би хайрт аав Равдангийн Жаргалсайхан, ээж Доржрэгзэдийн Отгонбаяр нартаа зориулан гаргалаа. Тэд минь л баярлаг дээ...

.

Шөнө дунд сэрвэл...

                                    Охин минь инээгээд л...
                                           тайван, аз жаргалтай!
                                                    S.S

Шөнө дунд сэрвэл...
Одод бороо шиг байхад сэрвэл...
Сэрүүлэгтэй цаг дэрний минь дэргэд
Дуг нойрондоо байхад сэрвэл...
Шөнө дунд сэрвэл...
Сарны цаад руу өвсөс хийсч байхад сэрвэл...
Эмх замбраагүй гудамжууд
         Хачин жигдхэнээр амьсгалж байхад сэрвэл...
Ээжийнхээ хэвлийд үр минь дэлхийн төв адил байхад сэрвэл...
Шөнө дунд,
Шөнө дунд сэрвэл...
Гудамжны үзүүр дэх өнчин гэрэл
        Ганц эрвээхэйг мөрөөдөх шиг,
                Ганц бүсгүй уйтгарлан зогсохыг төсөөлөх шиг
Ганхахад сэрвэл...
Гэрийн минь гадаа адуу тургилах шиг болоход сэрвэл...
Гүүр, талбайд дүнсийгээд
        Яг одоо л цас орчих гэж байгаа мэтэд сэрвэл...
Гэрлэн дохионууд сүйх тэрэг хүлээж цөхөөд
        Зовхио даан ядаж анивчлахад сэрвэл...
Шөнө дунд сэрвэл...
Харанхуй тэнгэрт долгис татуулж
       Хаа нэгтэйд ноход хуцахад сэрвэл...
Хүүгээ санахдаа ижий минь аавд улам шигдэхэд сэрвэл...
Хөөрхий моддоо эмзэглүүлэхгүй гэхдээ навчис
       Харанхуйг далимдуулан одоцгооход сэрвэл...
Хоосон лонхонд ус дүүрээд ирэх мэт
       Хаашаа ч юм бэ гуниг төрөхөд сэрвэл...
Хорвоо өөрөө зөөлхөн санаа алдахад сэрвэл...
Шөнө дунд сэрвэл...
Шөнө дунд сэрвэл...
Зүүдэн доторх зүүдэнд эмээ минь ирээд
Зүрхэн дээр мутраа талбингаа
-Амьдар гэж хэлэхэд
Зүс гэгээн хөвүүн зөрөн өнгөрөх шиг
Тэгээд би сэрчихвэл
Шүлгээ л... бичнэ!
                                           2010.04.30 УБ хот

Зуны шөнө

Цонхны минь гэрэлд хоёр эрвээхэй
Чи бидэн шиг
         Холдож ч чадахгүй, ойртож ч чадахгүй нисэлдэнэ.
                                              2009.05.13 УБ хот

Мөчир

Чиний хүзүүнд хүрч алдрах нэгэн мөчир чичирч байгааг
Чагна даа. Тэр хөлөрчихөөд хөдөлж ч чадахгүй
Хүнийх юм шиг бие нь хүчрэгдэхгүй, хөөрхийлөлтэй!
Чагна даа. Уринбайн халуунд чинь тарчлахыг, угнаасаа
Үзүүр хүртэлх эс бүхнээ мэдрэхийг, хүрч тэвчихгүй, хөдөлж ч
Чадахгүйдээ шаралхахыг, хоолой нь зангирахыг, хүчлэн инээхийг
Чагна даа. (Шоолох хэрэггүй ээ). Ганцхан л чагначих
Солиортол дурласан мөчрийг үзэн ядталаа өрөвдөх вий чи!
                                                2009.09.30 УБ хот

                    Надад бэлтгэсэн авсан дээр янаглах хос л
                    Нартад хорогдох сэтгэлийг минь ойлгоно!

Чиний бие аль болох, миний бие аль болохыг
          Ялгахгүй болчихдог
Хөлстэй, хөл орооцолдсон шөнүүдээ дурсаж хэвтэнэ.

Би өөрөө мэдэлгүй зайг тань
          Хажуудаа үлдээж унтдаг.
Битгий зэмлээрэй, мартана гэчихээд амласандаа хүрсэнгүйг!

Ердөө л хулчгар гэдгээ мэдэхийн тулд чамтай учирснаа
          Одоо ухаарсан минь нэгэнт оройтож,
Ертөнцийн зүг бүрээс чиний л инээд цуурайтна.

-Үүрд ... гэж хэлэхэд чинь төрсөн гашуун мэдрэмж
          Өнөөдөр миний юм бүхэн болсон байна.
Өөрийгөө буруутгахаас андуу нь надад үгүй ээ...

Хамтдаа асан хором бүрээ ганцаар дурсах шиг
Харамсмаар юм амьдралд үгүй ажээ...
                                                             Хонгор минь!
                                                 2010.05 УБ хот

Удах тусмаа улам амттай болох дурдатгал
Уй гунигийн хөлгүй тэнгис минь..,
Эрэг дээр чинь хэдий удаан зогсоно, төдий чинээ давалгаалах
Эмзэг минь, эзэмшил минь!

Хөвөөн дээрээс чинь шүлэг шүүрдэн суухнээ
Хүмүүсээс хол юутай амгалан,
Хүрсэн газар дээрээсээ хүрэх алсаа ширтээд л
Хүүхэд насаа хичнээн л бол хичнээн эрхлүүлэх..,

Залуу насны оргилуун хүсэл, гэгээн гунилаас чи бүтсэн
Зах хязгаар, туйлдал гэж чамд үгүй ээ..,
Зам хөндлөн гарахдаа ч
            мөрөөдөж явдаг байсныг минь бусдад хэлэх гэж
Зуу зуун жил амьдраарай чи минь!
                                             2010.04.20 УБ хот

ЯРИЛЦЬЯ АНДУУДАА..!

2010-11-12T06:00:00.000-08:00

Юуны урьдаар гарыг тань дотноор атгаад “Амар байна уу?” хэмээн мэндэлье. Миний анхны бичлэгийг уншиж байгаад тань чин сэтгэлээсээ талархаж байна. Өмнө нь би банжиг нээт дээр нэг блог хөтлөж байсан боловч Сайт нь хөгийн санагдаад байхаар нь хаачихсан юм. Одоо харин блогспотыг олоод бөөн баяр болж, ядмаг хүрээнээс гарч, шинэ хүмүүстэй танилцан, санаа бодлоо бусадтай хуваалцах тэр боломжийг дахин хүсэж байна.

Одоогоор яг юуны тухай бичихээ шийдээгүй л байна. Гудамжаар явж байхад толгойд эргэлдээд байдаг хэрэгтэй, хэрэггүй бодлууд, эсхүл шүлгүүдээ, бүр мөрөөдлөө... ер юу ч бичиж магад. Гагцхүү блог дээр тавигдсан бичлэгүүд маань миний бөндгөрөөс гарсан байх, хэн нэгэн бичсэн байлаа ч ядаж доор нь өөрийн зүгээс тайлбар хийх гэсэн шаардлагыг өөртөө тавиад байгаа. Энэ нь нэг талаар өөрийгөө хөгжүүлэх гэсэн ядмаг санаа минь боловч нөгөөтэйгүүр бусадтай үзэл бодлоо тогтмол хуваалцахыг хүссэнийх юм.

Би мундаг амьтан огтоос биш тул надтай үзэл бодлоо солилцохдоо зөв буруу гэж айлтгүй байгаасай гэж хүсэхийн дээр би ч гэсэн өөрийн дураар бичих тул мөн тэр болгонд гомдоод, тунихгүй байгаасай гэж хүснэ. За тэгээд эцэст нь өгүүлэхэд хувь хүний үзэл бодол шиг чухал юм энэ нийгэм хийгээд эртний нийгэмд ч байгаагүйг санан, элдэв бусын жүжиг тавилгүйгээр сайхан ЯРИЛЦЬЯ АНДУУДАА..!

Хүндэтгэсэн Ж.Оргил